دختر عمه ام سه قلو زاییده است. جک نمیگویم به خدا. دو تا پسر و یک دختر. و یک پسر هم از قبل داشت. دیشب منزل پدرجان بودیم. بابا گفت بلند شد و زنگ بزن و تبریک بگو. میپرسم " چیو تبریک بگم؟ " بابا اخم میکنه. دوباره میگم" من واقعا نمیدونم به آدمی که توو 27 سالگی مادر ِ 4 تا بچه شده ، آدمی که تازه خونه بزرگ تر خریده بود و دلش یک بچه دیگه میخواست و حالا برنامه اش بهم ریخته و یکهو 4 برابر شده تعداد بچه هاش ، باید تبریک گفت یا تسلیت ؟ " بابا زیر لب میگه " بی عرضه ! تو آدم نمیشی! " . البته که بی عرضه اصلا ربطی نداشت اونجا، ولی فحش بابا اینه ! یعنی ته ِ خاک برسری!

مامان زنگ زده و گوشی رو داده به من ، خدا وکیلی جون دادم که هره کره نکنم موقع تبریک ! و مثل آدم قدم نورسیده هاش رو تبریک بگم و آرزو کنم صد سال زیر سایه پدر و مادرشون زنده و سلامت  باشن !

وقتی قطع کردم یادم افتاد این دومین باری بود که من با این دختر عمه تلفنی صحبت میکردم و کلا صحبت میکردم!‌هرچند هزار کیلومتر فاصله است بینمون ، ولی باز هم کار بدیه ! هی بگن عصر ارتباطات!